Agnes Jongerius van de FNV wil een quotum van 40% vrouwen in leidinggevende functies. Uiteraard met straffe boetes voor bedrijven die daar niet aan voldoen.
Nog afgezien van de hoge kosten van zo'n regeling, (Je moet dat controleren en handhaven en dan de juiste straf bepalen, dat kunnen alleen advocaten e.d. ) moet dit voor alle Nederlandse vrouwen toch wel als een belediging overkomen.
Alsof ze niet goed genoeg zijn om zelfstandig zo'n topfunctie te verwerven?
Alsof mannen het vreselijk vinden om met vrouwen in een managementteam te zitten?
Ze gebruikt het argument dat het in Noorwegen ook is gelukt.
Dat mag dan op basis van de cijfers zo lijken, maar wat is de kwaliteit van de oplossing?
Hoe past dat in de Noorse cultuur en sociale zekerheden?
Zou het iets te maken kunnen hebben met het feit dat in Noorwegen de winters donker en koud zijn en de zomers langer licht?
En kun je dat zomaar op de Nederlandse situatie projecteren?
Let wel! Noorwegen is vrijwel even ver van Nederland verwijderd als Marokko of Turkije.
Amsterdam-Istanboel = ca 2200 km; Amsterdam - Marrakesh = ca 2400 km; Amsterdam - Noorkaap = ca 2400 km; Amsterdam - Oslo = ca 1100 km.
We hebben immers ook al zo'n mislukt avontuur met positieve discriminatie van allochtonen.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment